آی‌پی موبایل (۴G/LTE)

به‌خاطر CGNAT. اپراتورهای موبایل یک آدرس عمومی را بین ده‌ها هزار مشترک واقعی به اشتراک می‌گذارند. یعنی سایت مقصد اگر بخواهد آن IP را ببندد، باید هزاران کاربر واقعی خودش را هم ببندد — کاری که عملاً انجام نمی‌دهد. این حفاظت ذاتی است، نه چیزی که ما اضافه کرده باشیم.

در پلن حجمی مقدار مشخصی ترافیک می‌خری و تا مصرف کامل آن، بدون محدودیت زمانی اعتبار داری — مناسب کاری که هر روز انجام نمی‌شود. در پلن روزانه یک شبانه‌روز کامل بدون سقف حجم در اختیار داری — مناسب کار فشرده و متمرکز. اگر روزانه بیش از چند گیگ مصرف داری، پلن روزانه معمولاً به‌صرفه‌تر درمی‌آید.

با یک لینک اختصاصی که همراه سرویس تحویل داده می‌شود. هر بار آن را باز کنی، مودم به اپراتور وصل مجدد می‌شود و یک IP تازه از استخر اپراتور می‌گیرد. این کار چند ثانیه طول می‌کشد و تعداد دفعاتش محدود نیست.

قاعده عملی: هر اکانت مهم روی یک IP جدا. اگر چند اکانت کم‌اهمیت داری می‌توانی دو یا سه‌تا را روی یک IP بگذاری، اما اکانت‌هایی که برایت ارزش دارند نباید IP مشترک داشته باشند — چون بسته شدن یکی، بقیه را هم در معرض بررسی قرار می‌دهد.

پورت اختصاصی توست و کاربر دیگری از سرویس ما روی آن نیست. اما خودِ آدرس عمومی، طبق ماهیت شبکه موبایل، بین مشترکان واقعی همان اپراتور مشترک است — و دقیقاً همین چیزی است که آن را امن می‌کند.

بین ۲۰ تا ۵۰ مگابیت بر ثانیه، بسته به اپراتور و شلوغی شبکه در آن لحظه. از آی‌پی دیتاسنتر کندتر است و برای دانلود حجیم یا اسکرپینگ سنگین انتخاب مناسبی نیست؛ نقطه قوتش اعتماد است، نه سرعت.

برای اسکرپینگ حجیم نه — هم گران‌تر است هم کندتر. آی‌پی موبایل وقتی معنا دارد که سایت مقصد رفتار انسانی می‌خواهد و به IP دیتاسنتر یا خانگی حساس است. اگر فقط دیتا می‌خواهی، دیتاسنتر یا خانگی چرخشی بهترند.

چهار اپراتور در آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه. موجودی هر اپراتور محدود است و لحظه‌ای تغییر می‌کند؛ لوکیشن‌های فعال همین حالا در بخش پایین همین صفحه فهرست شده‌اند.